Çok mu zor bir selam ?

Hayatımdaki herkese mutluluk getirmek isterdim tek dokunuşumla hatta abartmalıyım adı üstünde ütopya bu; düşündüğüm anda onlarla olmak, olamadıklarıma vakit ayırmak, insan ayırmamak...

Nice mutluluk  doğurmak isterdim. Herkese yetemiyor ya insan; kimi zaman herkesle kalamıyor, kendisiyle bile yüzleşemiyor; çatlak aynalara gebe kalıyor çoğu zaman. Sevdiğim dediğine bile yetemiyor kimi zaman.

Yaşam mücadelesi mi koymuşlar adını? Kör oluyor çoğu zaman...

Çok basit aslında sana dokunanlara dokunmak; bir ufak tebessüm,bir kaç selam.Yeryüzündeki kalabalıktan mıdır bilinmez. Kendi oluyor insan;  ben oluyor, tekilleşiyor, kabuğuna çekiliyor çoğu zaman. Unutuyor zamanında yanında olanı ve ona el uzatanı.

İnsanoğlu bu artık ne eylerse pelesenk olmuş dilime tek bir kelam; eyvallah.

Unutma nankördür hayvansal dürtülerle yaşantısını sürdüren insanlık olgusu.

Toza hasret siyah gibi kin tutuyor her hücresinde insanoğlu...