15 Aralık 2013 Pazar

Ölüm; bir insan, bir hayvan veya bitkide hayatın tam ve kesin olarak sona ermesi, ahiret yolculuğu, ebedî uyku, emrihak, irtihal, memat, mevt, vefat...


Sen ki şuncacık boyunla Hektor paşayı yere sermiştin.Üstüne üstlük o bakışlarınla, "Bir problem varsa çözebiliriz" mesajını da çok net veriyordun, küçücüktün...

“Ölüm”kelime olarak bile ne kadar soğuk ve adına layık olacak kudrette cansız… Hayatta sizi karşılıksız seven bir varlığın dünyadan göçüp giden soğuk, kaskatı kesilmiş bedenine dokundunuz mu? Ben dokundum… Ellerinizde hissettiğiniz soğukluk kalbinizi de dondurdur, o hayattayken dokunduğunuz sımsıcak bedeninden ve size sevgiyle bakan gözlerinden eser yoktur. Sadece ona bakar,gözlerinizden akan sıcak  yaşların, onun buz kesmiş bedenini çözsün istersiniz. Gözleriniz yaşlardan yanar haldeyken anılarınızı daha taze tutmak için, inatla kirpiklerinizi kenetler ,hayat sadece orada aksın istersiniz. Parmaklarımı bile kenetleyen ölümün soğukluğu engel değil ölüme sitem etmeme. Faydasız sitemim, ondan alınan ruhla kelimelere verdiğim hayatın bir parçasıdır.


Biricik kızım Zeyna ruhun mutlu olsun, ancak ölüm arkanda bıraktığın mutsuzlukla, adın kalleş olsun…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder