Aslına bakarsan, ben seni dünya üzerindeki en sadık
sosyalistten daha çok sevdim insan olarak; onlarında ulusalcılarıları
dışladığını ama en çok insan 'seçer' olduklarını varsayarak... Adı değiştirilmiş 'Türkeş'den daha fazla
sevdim, bir vatan uğruna akıtılmış kandan, bana daha fazla bağlı olduğuna
inanarak. Nietzsche ile büyüyorken, bireysel kimlik belirledim; kendimi ‘hiç’e
sayarak, kendime. Sadece senin ve benim yetiştireceğim evladın dünyaya ışık
tutacağını umarak... Döllerim belki
benim gibi sabit fikirli yahut anarşist olmayacak, ancak insana, onu var eden toprağa,
ağaca, suya, doğaya ve anaya duyarsız kalmayacak... Kuru bir seni seviyorum, bu
cümlelerin ardında sığınacak bir gölge
arayacak.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder